Monday, 22 May 2017

GURU LALUI PERJALANAN MENCABAR SEJAUH 135 KM SETIAP HARI DAPAT PERHATIAN MENTERI KKLW

Dari cara pemakaiannya mungkin dia nampak seperti seorang buruh atau pekerja kebun. Dengan memakai baju dibasahi peluh, seluar jeans yang lusuh serta kasut yang dipenuhi lumpur, siapa sangka Ahmad Saidin Mohd Idris sebenarnya merupakan seorang guru.
Ahmad, 40, merupakan salah seorang daripada 25 guru di Sekolah Kebangsaan Lenjang, Kuala Lipis, sebuah sekolah di kawasan pedalaman di mana pelajarnya merupakan orang Asli dari 17 perkampungan.
Setiap hari, Ahmad yang tinggal di Kuala Medang akan menunggang motorsikal meredah jalan berlumpur dan licin sejauh lebih kurang 65 kilometer sejak tiga tahun lalu!
Ahmad akan memakai pakaian kasual ketika menunggang motorsikal kerana bimbang baju akan kotor dengan kesan lumpur. Sebaik tiba di sekolah, dia akan mandi dan bersiap-siap sebelum memakai pakaian formal untuk pembelajaran.

Keadaan jalan daripada Pos Betau (perkampungan orang asli) sangat teruk. Keadaan akan menjadi lebih teruk jika hujan lebat, jalan itu bukan sahaja berlopak tetapi sangat licin.”

Meskipun begitu, perkara itu tidak menghalang dan mematahkan semangatnya untuk melaksanakan tugas sebagai seorang pendidik.



Bagi anak kelahiran Kuantan ini, perjalanannya sejauh 135 kilometer setiap hari dianggap satu cabaran baginya yang berkhidmat di kawasan pedalaman.

Sekolah itu masih belum dilengkapi kemudahan moden seperti elektrik. Malah, mereka masih bergantung kepada sungai sebagai sumber air.

Ahmad turut akui gembira apabila dapat memperkenalkan pelbagai aktiviti sukan kepada pelajar orang Asli kerana sukan adalah penyebab bagi mereka untuk dapat keluar dari kawasan pedalaman itu jika ada yang mengambil bahagian dalam peringkat daerah atau negeri.



Setiap guru ada cabaran dan pengorbanan mereka sendiri. Sebagai insan yang pernah menjadi anak didikan, ingatlah setiap jasa guru.

Tuesday, 24 January 2017

SKANDAL BMF : RAHSIA MAHATHIR TERBONGKAR

Di mata dunia, bekas pengerusi Bumiputera Malaysia Finance Lorrain Esme Osman, yang meninggal dunia dalam buangan di London pada hari Isnin lalu adalah pegawai bank yang tidak diketahui sehingga salah seorang juruauditnya, Jalil Ibrahim, dibunuh pada bulan Julai 1983 di dusun pisang di Hong Kong.


Lorrain, 79 dan berbangsa Serani dari Pulau Pinang dan bekas penganut Kristian, akhirnya membuat pengakuan bersalah di London pada tahun 1993 di bawah rayuan untuk kecuaian kewangan kerana memberi pinjaman tanpa cagaran untuk sebanyak RM 2.5 bilion pada 1980-an kepada George Tan, seorang penduduk Sarawak yang mengetuai Kumpulan Syarikat Carrian sehingga ia runtuh seperti rumah kad daun terup.


Ingatkah anda kepada bank UMBC? "Untuk Melayu, Bukan Cina".
Ia juga ada kaitan dengan skandal BMF yang dalangnya adalah
Mahathir sendiri hingga juruaudit BBMB, Jalil Ibrahim
dibunuh di Hong Kong pada 1983.


Sehingga sekarang RM 2.5billion adalah satu jumlah yang besar untuk dicuri dan diambil keluar dari negara ini tanpa penglibatan mana-mana pemimpin tertinggi kerajaan. Sistem kewangan Malaysia membuat ini hampir mustahil, dan lebih cenderungnya, tawaran seperti ini dilakukan bagi pihak pemimpin paling atas,Perdana menteri.

Ia adalah refleksi sedih kerana hampir 30 tahun, dan Lorrain akhirnya meninggal dunia, roda rasuah masih sibuk berputar di Malaysia. Sistem ini tidak pernah berubah tetapi sebaliknya berkembang secara mendadak dengan lebih buruk. Yang paling jelas ialah skandal rasuah kapal selam Scorpene yang melibatkan Perdana Menteri, Najib Razak dan menjangkaui tiga negara, Malaysia-Perancis-Mongolia.


Skandal pembunuhan juruaudit BBMB (kini CIMB), Jalil
Ibrahim (kanan) di Hong Kong juga ada kaitannya
dengan Mahathir

Rakyat Malaysia mesti mengambil masa beberapa saat untuk memikirkan tentang ini, jika tidak kemungkinan 30 tahun lagi akan berlalu, dengan juri yang tidak mempunyai pilihan tetapi untuk menunjukkan kes rasuah yang semakin teruk.
Jika ini berlaku, Malaysia pasti akan berada di hujung penerimaan dan ini merupakan satu lagi sebab mengapa rakyat patut bangun sekarang dan menangani musuh nombor satu, rasuah dengan tindakan yang keras. Roda masa benar-benar tidak menunggu siapa, seperti yang telah dibuktikan dalam kes Lorrain.

Jejak yang menuju terus kepada PM

Apabila mayat Jalil ditemui, satu-satunya yang mengaitkan beliau dengan Malaysia adalah duit syiling yang terperangkap di dalam lapisan seluarnya. Beliau tidak mempunyai dompet atau apa-apa jenis pengenalan pada dirinya tetapi rakan sekerjanya telah melaporkan dia hilang 24 jam lebih awal.

Polis Hong Kong terjumpa diari peribadi Jalil dan beberapa surat yang mendedahkan bahawa beliau telah terjumpa sesuatu cara penyelewengan yang besar di BMF.

Suruhanjaya Bebas Menentang Rasuah (ICAC) Hong Kong bertanya Lorrain: "Kamu telah berjuang selama ini untuk manfaat orang lain. Bukankah masa untuk melakukan sesuatu untuk faedah kamu sendiri? "

Oleh itu, perjanjian ini dimeterai. Kerana Lorrain tidak akan mengaku salah dengan rasuah dan sudah tentu tidak mengaku kepada semua 43 caj, pendakwa Hong Kong mencadangkan satu caj kecuaian kewangan, yang akhirnya diterima Lorrain.

Lorrain, yang telah melarikan diri ke London pada tahun 1983 untuk mengelak daripada diekstradisikan ke Hong Kong, menghabiskan masa dua bulan di Penjara Stanley di tanah jajahan mahkota British sebelum dibebaskan.

Beliau sebenarnya telah menghabiskan enam bulan di Pusat Tahanan Lai Chi Kok sementara menunggu perbicaraan, dan empat bulan lagi untuk pengampunan. ICAC telah mengemukakan lebih 30,000 halaman keterangan terhadap Lorrain kepada Mahkamah Tinggi British, Mahkamah Rayuan dan akhirnya kepada House of Lords.

Kes Carrian adalah kes jenayah yang paling lama dalam sejarah kehakiman Hong Kong, merangkumi lebih daripada 17 tahun dan pada kos HK $ 210 juta dan dengan lebih 4 juta halaman pameran.

Pengakuan bersalah Lorrain menutup fail kes yang telah lama berjalan. Beliau terus menuntut tidak bersalah apabila beliau dibebaskan dan mengetepikan Jalil namun mengakui, bahawa "terdapat kekurangan penyeliaan dan pengawasan di BMF" di bawah pemerhatiannya.

Beliau tidak pernah kembali ke Malaysia di mana syak wasangka bahawa dia telah melindungi pesalah-pesalah lain yang terlibat dalam skandal kewangan BMF. Jejak itu dipercayai, menuju terus kepada Perdana Menteri, yang ketika itu Mahathir Mohamad.

Pengeluaran wang

George Tan, difahamkan, hanya saluran untuk membawa wang keluar daripada BMF. Tiada bukti pernah ditunjukkan di mana-mana bahawa pinjaman besar-besaran yang diambil dari BMF adalah sepenuhnya bagi tujuan menjalankan perniagaan. Sebaliknya, kejatuhan pasaran hartanah Hong Kong disalahkan apabila pinjaman tersebut tidak tercapai.






Antara Dec 6, 1985 apabila beliau ditangkap di rumah Londonnya atas waran ekstradisi sementara dari Hong Kong sehingga beliau dipenjara selama dua bulan pada tahun 1993, Lorrain berjuang dengan pertempuran undang undang lama dan mahal selama 90 bulan dari Penjara Brixton untuk kekal di London.
Beliau pergi ke pejabat Kementerian Dalam Negeri dan mengadu kepada Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Eropah. Beliau melancarkan permohonan habeas corpus dan beberapa ulasan kehakiman, merayu kepada House of Lords beberapa kali dan dimasukkan ke dalam beberapa permohonan ikat jamin.

Sementara itu, orang ramai yang kehilangan semua harapan untuk melihat pesalah-pesalah lain di belakang gerigi besi, Lorrain,Tan dan ahli perniagaan kecil Mak Fook Than yang disabitkan kesalahan atas pembunuhan Jalil - dan tiga pengarah BMF yang lain.

Kenyataan panjang lebar Mak yang sepanjang 24 muka surat tentang perjalanan "perniagaan menteri" ke Hong Kong hilang semasa perbicaraan.

Semasa disoal siasat oleh polis Hong Kong, Mak mendakwa bahawa dia ke Hong Kong atas perintah seorang Menteri Kanan Malaysia untuk mengutip "wang" dari seorang warganegara Malaysia yang menetap di Hong Kong. Beliau menafikan berkata demikian selepas kehilangan kenyataan 24 muka surat itu.

Lorrain dalam satu wawancara awam di London membayangkan kemungkinan bahawa Jalil diugut oleh Mak "yang mahu lebih". Itu sama seperti mengatakan bahawa pemeras ugut mahu angsa yang bertelurkan emas itu mati.
Malah, penyiasatan ke dalam kes pembunuhan Jalil mendedahkan bahawa Lorrain "bercuti" di Hong Kong pada masa yang sama bahawa juruaudit BMF bertemu ajalnya yang mengerikan.

Satu lagi teori kegemaran yang diapungkan oleh Lorrain di khalayak ramai bahawa "seseorang mahu memalukan Kerajaan Malaysia" dan berfikir bahawa satu cara akan dilakukan ialah membunuh Jalil. Beliau pernah dilaporkan sebagai berkata dia mengesyaki seorang diplomat Rusia yang ditangkap kerana mengintip di Malaysia dan dihantar pulang.


Tetapi di peringkat itu, seseorang itu boleh dimaafkan kerana menyangka dakwaan Lorrain bahawa Ku Klux Klan, Mafia, Mossad dan CIA semuanya adalah suspek dalam pembunuhan Jalil.

Tetapi mana-mana individu atau kumpulan yang telah membiayai buangannya di London dan segala ujian yang mahal dan rayuan mahkamah adalah satu lagi misteri yang mungkin hanya beberapa pemimpin kanan teratas dalam kerajaan Malaysia dengan maklumat istimewa sahaja yang akan tahu

Sunday, 8 January 2017

RAKYAT SELANGOR SENGSARA HIDUP TANPA AIR DAN PLASTIK

KETIKA orang lain memulakan 2017 dengan kenaikan harga minyak petrol sebanyak 20 sen seliter, penduduk di Selangor dibebankan dengan caj baharu 20 sen bagi setiap bungkusan plastik di semua premis perniagaan.


Tanpa sebarang amaran dan makluman jelas, pembeli di pasar raya, kedai runcit dan lain-lain premis perniagaan yang menggunakan sistem elektronik terkejut dikenakan caj baharu itu setiap hari sedangkan tahun lalu hanya dikenakan pada hari Sabtu.

Sudah terkenal dengan masalah air dan penularan pusat maksiat, kini Selangor menjadi negeri pertama mengenakan caj untuk plastik, sungguh hebat dan menakjubkan.

Adakah selepas ini penduduk Selangor bakal dikenakan caj untuk tisu pula? Jangan lupa caj sudu dan garpu plastik bagi yang membungkus makanan.

Selain plastik, bekas plastik untuk membungkus makanan di gerai dan restoran juga telah dikenakan caj 20 sen, 50 sen malah ada juga sehingga RM2 bagi bekas besar.

Peniaga memberi alasan perkara ini diarahkan pihak berkuasa tempatan (PBT) dan kerajaan negeri Selangor tetapi tiada seorang pun dapat menunjukkan surat arahan tersebut.

Penduduk Selangor kini tidak boleh singgah membeli barang tanpa perancangan awal mahupun membeli lebih daripada dirancang kerana semuanya tertakluk kepada bilangan beg plastik yang dibawa sendiri jika tidak mahu membayar caj tambahan tersebut.

Tahniah kepada kerajaan negeri atas ‘paksaan’ ini tanpa menyediakan sebarang alternatif lain mahupun menimbang pelaksanaan secara berperingkat.

PBT Selangor ‘tiada kuasa’ untuk menutup pusat judi dan pelacuran tapi ada pula kuasa untuk wajibkan caj plastik.

Sibuk memainkan isu minyak naik tapi senyap apabila melibatkan isu-isu di Selangor dan Pulau Pinang. Konon demi alam sekitar tetapi duit yang dikumpul daripada caj plastik itu entah ke mana.

Saya juga mendengar ada premis di Kuala Lumpur yang mengikut jejak sama konon atas arahan Dewan Bandaraya Kuala Lumpur (DBKL) tetapi alasan ini sungguh tidak munasabah dan meragukan.

Harap mana-mana pihak lain yang mahu mengikut langkah kerajaan negeri Selangor sediakan alternatif sebelum rakyat mengamuk kerana tidak habis-habis menambah beban terhadap hidup mereka.